«…فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَميعاً إِنَّ أللهَ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ» (سوره مبارکه #بقره، آیه ۱۴۸)

پس در كارهاى نيك بر يكديگر پيشى گيريد. هر كجا كه باشيد، خداوند همگى شما را [به سوى خود باز] مى‌آورد؛ در حقيقت، خدا بر همه چيز تواناست.

مام باقر علیه السلام: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً یَعْنِی أَصْحَابَ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) الثَّلَاثَمِائَهًِْ وَ الْبِضْعَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا قَالَ: وَ هُمْ وَ اللَّهِ الْأُمَّهًُْ الْمَعْدُودَهًُْ. قَالَ: یَجْتَمِعُونَ وَ اللَّهِ فِی سَاعَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ قَزَعٌ کَقَزَعِ الْخَرِیفِ.

امام باقر علیه السلام فرمودند که کسانی که خداوند هرجا باشند آن‌ها را یک‌جا جمع می‌کند، یاران قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند که سیصد و چند ده نفر هستند … به خدا قسم! آن‌ها همان «امّت معدودهًْ»(یاران امام زمان علیه‌السلام) هستند و خداوند در یک لحظه آن‌ها را مانند پاره‌های ابر فصل پاییز در یک‌جا جمع می‌کند.

الکافی، ج ۸، ص۳۱۳

گـذر نـامـه قـیـامـت!

پیامبر اکرم صل الله علیه و آله:
أوَّلُ ما يُنظَرُ في عَمَلِ العَبدِ في يَومِ القِيامَةِ في صَلاتِهِ، فإن قُبِلَت نُظِرَ في غَيرِها، و إن لَم تُقبَلْ لَم يُنظَرْ في عَمَلِهِ بشيءٍ

در روز قيامت نخستين عملِ آدمى كه به آن رسيدگى مى شود ، نماز است ؛ اگر پذيرفته شد، به ساير اعمال رسيدگى مى شود و اگر پذيرفته نشد، به هيچ يك از اعمال ديگر او رسيدگى نمى شود.

تقویت ارتباط کودک با پدر و مادر
‌
از جمله دوستت دارم استفاده كنید:
هر روز به فرزند خود بگویید كه دوستش دارید. این جمله حتی می‌تواند در زمانی كه والدین بر سر مسأله‌ای با كودك خود تفاهم ندارند یا از دست او عصبانی هستند، استفاده شود.

به كودك فرصت كمك كردن بدهیم:
برخی والدین سهواً از نزدیك شدن فرزندان برای كمك كردن در امور روزانه جلوگیری می‌كنند و باعث دلزدگی عاطفی در فرزندان می شوند‌،
مثلا می‌توانیم در هنگام خرید كیسه‌ای را به دست كودك خود بدهیم و از او تقاضا كنیم تا به ما كمك كند.
این کار باعث می‌شود تا كودك مشاركت را بیاموزد و به والدین خود بیشتر نزدیك شود.
او این موضوع را درك می‌كند كه والدین به او اعتماد دارند.
‌
برای زمان به خواب رفتن كودك برنامه‌ریزی كنیم:
برای كودكان خواندن کتاب یا تعریف داستان پیش از به خواب رفتن بسیار لذت‌بخش است.
ما می‌توانیم داستان‌هایی از زندگی خود یا خاطراتی كه با كودكتان داشته‌ایم را برای او تعریف كنیم.

در یک خانه و خانواده سالم، چهار ستون اصلی باید حضور داشته باشند:

محبت و مهربانی کردن

حُرمت و محترم شمردن

مشورت و رایزنی

مدیریت و اداره کردن

هر جا #محبت_واقعی وجود داشته باشد، فضا دیگر جایی برای قدرت‌طلبی و دشمنی باقی نمی‌گذارد.

محبت، گفتگو و امنیت عاطفی می‌آورد؛ و همین دو عامل، آرامش رابطه را حفظ می‌کند.

وقتی همسرتان با شما درد و دل می‌کند؛ لطفاً فقط گوش کنید.

نگویید: حقّته❗️
نگویید: راست گفته❗️
نگویید: مقصر خودتی❗️

حتی اگر شما هم در جریان موضوع هستید، حرفی نزنید. بگذارید تخلیه شود و کنار شما به آرامش برسد.

چه مرد و چه زن نیاز دارند که گاهی فقط حرف‌هایشان شنیده شود و هیچ قضاوتی انجام نشود!

از پیرمرد حکیمی پرسیدند:

از عمری که سپری نمودی چه چیز یاد گرفتی❓

پاسخ داد:

یاد گرفتم؛ که #دنیا قرض است باید دیر یا زود پس بدهیم.

یاد گرفتم؛ که #مظلوم دیر یا زود حقش را خواهد گرفت.

یاد گرفتم؛ که #ثروتمندترین مردم در دنیا کسی است که از سلامتی، امنیت و آرامش بهره مند باشد .

یاد گرفتم؛ که #مسافرت کردن و هم سفره شدن با مردم بهترین معیار و دقیق ترین راه برای محک زدن شخصیت و درون آنان است.

یاد گرفتم؛ کسی که #مرتب می گوید:
من این می کنم و آن می کنم تو خالی است و نمی تواند کاری انجام دهد.

«بِـسمـ ربــ المهدی..’!››
اَلسّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الزَّمان (عج)
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّه(ع)
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا علی ابْنِ موسَی الرِضا(ع)

اگر امروز تمام ثروتتان را از دست بدهید…

بسیاری از مردم فکر می‌کنند موفقیت یعنی «داشتنِ پول». اما موفقیت واقعی یعنی «تواناییِ دوباره ساختنِ پول». اگر فردا تمام دارایی‌هایتان از بین برود، آیا دانش، مهارت، شبکه ارتباطی و ذهنیتِ شما، اجازه می‌دهد که دوباره از صفر شروع کنید؟ ثروت واقعی در حساب بانکی شما نیست، بلکه در ظرفیت مغز و تجربه شماست. اگر چیزی را از شما بگیرند، آیا می‌توانید دوباره آن را بسازید؟ این سؤال، مرز بین یک آدمِ «دارا» و یک آدمِ «ثروتمند» را مشخص می‌کند.

کار فرهنگی بر روی نوجوانان و جوانان

من یک تصمیم بزرگ گرفتم که مطمئنم از چهل سال مجاهدتم بالاتر است، بعد از اینکه ماموریتم در سوریه تمام شد و برگشتم،
تصمیم دارم بروم گوشه‌ای از این مملکت، در یک مسجد دور افتاده، روی این بچه‌های نوجوان و جوان کار فرهنگی انجام دهم و برای امام زمان سرباز تربیت کنم.

شهید حسین همدانی

نسل نور

به بچه‌مون نگیم «تو بدی»؛ بگیم «این کارت درست نبود»

وقتی بچه‌مون رفتار اشتباهی داره، حواسمون باشه بین خودش و کاری که انجام داده فرق بذاریم

مثلاً وقتی اسباب‌بازی‌هاش رو پرت می‌کنه، به‌جای اینکه بگیم «چقدر بچه‌ی بدی هستی!»، بگیم: «عزیزم، پرت‌کردن وسایل کار درستی نیست؛ اگه ناراحتی، بیا درباره‌ش حرف بزنیم»

با همین تغییر ساده، هم بهش یاد می‌دیم رفتارش رو اصلاح کنه، هم کمکش می‌کنیم خودش رو بچه‌ی بدی ندونه

قرار نیست اشتباهات بچه‌مون رو نادیده بگیریم؛ قراره یادش بدیم می‌تونه رفتارش رو بهتر کنه

وقتی از همسرت انتقاد می‌کنی، حواست باشه دقیقاً چی می‌گی!

فرض کن همسرت برای خرید وسایل مهمونی چند قلم از چیزهایی رو که با هم هماهنگ کرده بودید، فراموش کرده

می‌تونی بگی: «تو اصلاً به حرف من توجه نمی‌کنی!» یا بگی: «عزیزم، دفعه‌ی بعد بیا چیزهایی رو که باید بخریم یادداشت کنیم تا چیزی از قلم نیفته»

هم موضوع رو گفتی، هم راه‌حل دادی؛ بدون اینکه شخصیت همسرت رو زیر سؤال ببری

برای اینکه حرفت بهتر شنیده بشه، این نکته‌ها رو یادت باشه:

نیتت رو بررسی کن: واقعاً می‌خوای مسئله حل بشه یا فقط می‌خوای ناراحتی‌ات رو سر همسرت خالی کنی؟ اگه هدفت فقط خالی کردن ناراحتیه، بهتره کمی صبر کنی و بعد حرف بزنی

رفتار رو نقد کن، نه شخصیت رو: درباره‌ی همون اتفاق مشخص حرف بزن

خواسته‌ات رو روشن بگو: همسرت باید بدونه دقیقاً چه چیزی ازش می‌خوای

کوتاه و آروم حرف بزن: موضوع رو کش نده و فرصت بده همسرت هم نظرش رو بگه

گاهی یک تذکر محترمانه و یک پیشنهاد روشن، خیلی بهتر از گلایه‌های طولانی، دو نفر رو به نتیجه می‌رسونه

تربیت، شبیه درختکاری است

آیت الله حائری شیرازی

تربیت مثل درختکاری است و کار پدر و مادر مثل باغبان است که به موقع آبش بدهند، به موقع کودَش را بدهند، به موقع شیارش را بزنند، نور را برایش تأمین کنند.
نور و آب و هوا و اینها که تأمین شد، گل کردن با خود درخت است؛ دیگر باغبان گل را به درخت نمی‌چسباند. درخت خودش باید گل کند. بسیاری خیال می‌کنند بچه‌ها را باید گُلاند! هیچ انسانی نمی‌تواند کاری کند که دیگری گل کند؛ تو آبش را بده، نورش را بده، هوایش را بده، گل کردنش با خودش است. بعضی‌ها وقتی می‌بینند درخت‌شان گل کرد، حوصله ندارند و هی می‌خواهند گل باز شود. آقا! تو دستش نزن، خوب نمی‌شود. هر گلی که مردم دستش زدند، برگش پاره شد. دستکاری‌اش نکن؛ خودش باید باز شود. عقل بچه هم مثل گل است؛ به بچه نان حلال بده و احترام بگذار، عقلش گل می‌کند.

به درخت آب می‌دهند، به انسان احترام؛
به درخت کود می‌دهند، به انسان نصیحت می‌کنند؛
به درخت نور می‌دهند، به انسان آزادی و احترام و محبت.

محیط ترس و وحشت برای بچه، مثل محیط تاریک برای درخت است. درخت در محیط تاریک خفه می‌شود و بچه هم در محیط ترس و ارعاب و وحشت، روحش پژمرده می‌شود.
به هر جهت به بچه محبت کنید، احترام کنید، مقداری آزادی بدهید، مقداری مسئولیت بدهید، مقداری آگاهی بدهید؛ اگر انسان این کارها را در مورد اولاد بکند، دیگر اولاد ان‌شاءالله خودش خوب می‌شود، مخصوصاً اگر نانش حلال باشد.

راه رشد، جلد یک، صفحه ١٣١

اگر می‌خواهی همسرت با خیال راحت حقیقت را به تو بگوید، برای صداقت هزینه نساز…

فرض کن همسرت اشتباهش را خودش اعتراف می‌کند…

اگر اولین واکنش تو سرزنش، کنایه یا یادآوریِ اشتباهات گذشته باشد، دفعه بعد احتمال زیادی دارد حقیقت را دیرتر بگوید یا اصلاً نگوید

آدم‌ها دروغگو به دنیا نمی‌آیند؛ گاهی فقط یاد می‌گیرند که صداقت، برایشان گران تمام می‌شود

این یعنی رابطه، کم‌کم از «امنیت» به «محافظه‌کاری» تبدیل می‌شود

وقتی همسرت حقیقتی را با سختی بیان می‌کند، اول از صداقتش استقبال کن، بعد درباره خودِ اشتباه صحبت کنید

رابطه‌ای که در آن گفتن حقیقت امن باشد، دیرتر دچار فاصله می‌شود

بعضی رابطه‌ها از دعوا خراب نمی‌شوند… از «جمع شدن حرف‌های نگفته» آسیب می‌بینند

همه چیز از یک جمله کوچک شروع می‌شود که گفته نمی‌شود
بعد تبدیل می‌شود به دلخوری
بعد فاصله
بعد سردی

یک تغییر مهم:
حرف را همان اول، کوتاه و محترمانه بگو
نه با انفجار، نه با سکوت طولانی

مثلاً به جای نگه داشتن ناراحتی:
«این موضوع یه کم ذهنم رو درگیر کرده، دوست دارم آروم درباره‌ش حرف بزنیم»

رابطه‌ای که در آن حرف‌ها زود و آرام گفته شوند، کمتر جایی برای فاصله پیدا می‌کند 🤍

روزهایی بود که عنصر دلیری مردمان این مرز و بوم با مردانش شناخته می‌شد؛ امّا اینک بانوان در بعضی از عرصه‌های حضور دلیرانه، از مردان سبقت می‌گیرند

بخشی از پیام رهبر معظم انقلاب به ‌مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهید سیدحسن نصرالله | ۶/مهر/۱۴۰۵

وقتی زن، چهره دلیری یک ملت شد

«روزهایی بود که عنصر دلیری مردمان این مرز و بوم با مردانش شناخته می‌شد؛ اما اینک بانوان در بعضی از عرصه‌های حضور دلیرانه، از مردان سبقت می‌گیرند.»
این جمله را نباید در حد یک تمجید از زنان خواند. اگر قرار باشد پیام رهبر انقلاب درباره «زنان دلیر» تبیین شود، باید از همین نقطه آغاز کرد: چه اتفاقی افتاده که در توصیف دلیری یک ملت، زن از حاشیه روایت به متن آن آمده است؟
سال‌ها وقتی از دلاوری، مقاومت و ایستادگی حرف می‌زدیم، تصویر غالب، تصویر مردی بود که در خط مقدم ایستاده است. زن در این روایت بیشتر در پشت صحنه دیده می‌شد؛ مادری که فرزندش را بدرقه می‌کند، همسری که چشم‌انتظار می‌ماند یا خانواده‌ای که رنج جنگ را تحمل می‌کند.
این تصویر البته بخشی از واقعیت بود، اما همه واقعیت نبود. پیام تازه، نقطه دیگری را برجسته می‌کند: زن فقط تحمل‌کننده حوادث بزرگ نیست؛ می‌تواند یکی از سازندگان صحنه باشد.
در متن پیام نیز پیش از این عبارت، از حضور مسئولانه و پرشور مردم، اعلام آمادگی اقشار مختلف و مشارکت گسترده آنان در میدان سخن گفته شده و سپس زنان در میان همین روایت عمومی، به‌عنوان گروهی معرفی می‌شوند که در بعضی عرصه‌ها حتی از مردان سبقت گرفته‌اند.
اینجاست که باید مکث کرد.

دلیری یعنی چه؟
اگر دلیری را با «نترسیدن» یکی بگیریم، بخش مهمی از ماجرا را از دست داده‌ایم. آدم دلیر لزوماً آدم بی‌ترسی نیست. اتفاقاً ممکن است بترسد، نگران باشد، عزیزانی برای از دست دادن داشته باشد و خطر را بهتر از دیگران بشناسد؛ اما اجازه ندهد ترس، او را از مسئولیتی که برای خود شناخته است کنار بزند.
پس دلیری را می‌توان بیش از آنکه یک ویژگی جسمانی دانست، یک انتخاب در موقعیت دشوار دانست.
و اینجاست که مفهوم «زن دلیر» از کلیشه‌های رایج فاصله می‌گیرد. زن برای دلیر بودن لازم نیست شبیه مرد شود.

زن دلیر، نسخه زنانه مرد دلیر نیست
شاید یکی از اشتباهات ما در روایت زنان همین باشد که هر وقت می‌خواهیم از قدرت و شجاعت آنها حرف بزنیم، آنها را با معیارهای از پیش ساخته‌شده مردانه اندازه می‌گیریم.
زن اگر وارد میدان نظامی شود، شجاع است؛ اگر مسئولیتی رسمی بپذیرد، اثرگذار است؛ اگر در یک موقعیت سخت تصمیم بزرگی بگیرد، قهرمان است.
اما اگر همان زن، در سکوت خانه بار یک بحران را به دوش بکشد، خانواده را سرپا نگه دارد، فرزندش را آرام کند، در محله‌اش مسئولیت بپذیرد، به کمک دیگران برود یا در یک موقعیت دشوار اجتماعی کنار مردم بایستد، آیا اینها از جنس دلیری نیست؟
اتفاقاً تعبیر «بعضی از عرصه‌های حضور دلیرانه» این امکان را به ما می‌دهد که دلیری را وسیع‌تر ببینیم. همه میدان‌ها خاکریز ندارند. بعضی میدان‌ها خانه‌اند، بعضی محله، بعضی فضای اجتماعی و بعضی حتی یک تصمیم شخصی که می‌تواند سرنوشت یک خانواده را تغییر دهد.

آنچه تغییر کرده، فقط میزان حضور زنان نیست
اگر بخواهیم عبارت «از مردان سبقت می‌گیرند» را درست بفهمیم، نباید آن را به یک مسابقه میان زن و مرد تقلیل دهیم. قرار نیست ثابت کنیم زنان از مردان شجاع‌ترند یا مردان از زنان. نکته مهم‌تر است:
زمانی دلیری جامعه ایرانی عمدتاً با چهره مردان شناخته می‌شد؛ امروز برای روایت بخشی از این دلیری، ناچاریم زن را هم در مرکز قاب قرار دهیم.

زنِ دلیر، زنِ قربانی نیست
رسانه‌ها معمولاً وقتی سراغ زنان در بحران می‌روند، یکی از دو تصویر را پررنگ می‌کنند: زن قربانی یا زن قهرمان. هر دو تصویر اگر مطلق شوند، مسئله‌سازند.
زن دلیر الزاماً کسی نیست که یک اتفاق خارق‌العاده رقم زده باشد. ممکن است یک زن معمولی باشد که در یک موقعیت معمولی، تصمیمی دشوار گرفته است. دلیری او شاید در قاب عکس دیده نشود.
ممکن است هیچ مدالی نگیرد و نامش در هیچ فهرستی ثبت نشود. اما جامعه‌ای که می‌خواهد مفهوم «زن دلیر» را بفهمد، باید همین جزئیات را ببیند. چون دلیری همیشه با یک صحنه بزرگ و پرهیجان اتفاق نمی‌افتد. گاهی دلیری یعنی ماندن وقتی رفتن آسان‌تر است. گاهی یعنی مسئولیت پذیرفتن وقتی می‌توانی کنار بایستی. گاهی یعنی امید دادن وقتی خودت هم خسته‌ای و گاهی یعنی وارد میدانی شدن که پیش‌تر تصور می‌شد فقط جای مردان است.

محدث تک فلاح

حتی اگر یک درصد احتمال موفقیت وجود داره، تلاش کن!

گاهی تو سخت‌ترین شرایط زندگی، وقتی همه چیز غیرممکن به نظر می‌رسه، همون «یک درصد» امیدی که تو دلت روشنه، برای ساختن آینده کافیه. قرار نیست همه‌ی مسیر رو از قبل ببینی؛ فقط کافیه جوونه‌ی تلاش رو تو دل سختی‌ها بکاری.

به نظر شما آدم چطور می‌تونه تو سخت‌ترین روزها امیدش رو حفظ کنه؟

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم:

سه چیز است كه در هر كس باشد منافق است اگر چه روزه دارد و نماز بخواند و حج و عمره كند و بگويد من مسلمانم، كسى كه هنگام سخن گفتن دروغ بگويد و وقتى كه وعده دهد تخلف نمايد و چون امانت بگيرد، خيانت نمايد.

نهج الفصاحه ص۴۲۲،ح ۱۲۸۰

امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام :

بپرهيز از خلف وعده كه آن موجب نفرت خدا و مردم از تو مى شود.

نهج البلاغه(صبحی صالح) نامه۵۳،ص۴۴۴